Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Νικος Τεμπονερας - 26 Χρόνια Από Την Δολοφονία Του Από Τα Ασφαλιτάκια Της ΟΝΝΕΔ.


Στις 9 Γενάρη πέρασαν εικοσιέξι χρόνια από εκείνο το σκοτεινό χειμωνιάτικο βράδυ του ’91.

Εικοσιέξι χρόνια από την δολοφονία του υποδειγματικού αντιφασίστα αριστερού καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα, μέλους της Πολιτικής Επιτροπής του Εργατικού Αντιιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ) από τα ασφαλιτάκια της ΟΝΝΕΔ και συγκεκριμένα απ’ τον ψωριάρη ναζιστοτσολιά Γιάννη Καλαμπόκα, στέλεχος και πρόεδρος της μοναρχοφασιστικής ΟΝΝΕΔ Πάτρας. Είχε φένεται γλύψει πολλές φορές την τρύπα της διαπλοκής για να φτάσει εκεί που ήταν, για την γλυτώσει τόσο εύκολα με φόνο.

Ο Νίκος Τεμπονέρας δεν δείλιασε, ούτε φοβήθηκε. Δεν δίστασε ούτε στιγμή. Δεν είχε καιρό για τον εαυτό του. Άκουγε όλη την ημέρα τα παιδιά να του λένε τα όνειρά τους, για το σχολείο, για τη γνώση, για τη ζωή, για το μέλλον και διάβηκε τη πύλη των οριζόντων.

Την εποχή εκείνη η μαθητική εξέγερση που βρίσκοταν σε εξέλιξη υπερβαίνει τα εσκαμμένα, δημιούργησε σοβαρά προβλήματα στην κυβέρνηση. Αρνήθηκε ολοκληρωτικά άλλη μια σκοταδιστική «μεταρρύθμιση» στην παιδεία που προώθησε ο τότε υπουργός παιδείας Κοντογιαννόπουλος.


Τότε, εκατοντάδες γυμνάσια και λύκεια βρίσκονταν σε κατάληψη. Καθημερινά γίνονταν πορείες και διαδηλώσεις με ένα αίτημα:

«θέλουμε δημόσια και δωρεάν παιδεία.»

«Αγώνας μαζικός, αγώνας διαρκείας είναι η απάντηση στον Υπουργό Παιδείας.»

Ταυτόχρονα γίνονταν και οι καταλήψεις στα ΤΕΙ και στα Πανεπιστήμια ενάντια στο Πολυνομοσχέδιο του Κοντογιαννόπουλου για την παιδεία.

Στην Πάτρα όλα σχεδόν τα λύκεια και τα γυμνάσια βρίσκονταν σε κατάληψη, ενώ καθημερινά ο μαθητόκοσμος πλημμύριζε τους δρόμους φωνάζοντας και τραγουδώντας.

Η κυβέρνηση του αιμομίκτη μοναρχοφασίστα Μητσοτάκη, παρά την ανησυχία της, πίστευε ότι μετά το χτύπημα της απεργίας των εκπαιδευτικών το καλοκαίρι θα τα κατάφερνε να ξεμπερδέψει με το κίνημα των καταλήψεων των μαθητών και των φοιτητών.

Εξάλλου είχε ήδη εξασφαλισμένη την συναίνεση όλων των πουλημένον στην αστική τάξη κομμάτων. Ο κυβερνητικός τύπος κάνει αγώνα  δρόμου για να συκοφαντήσει της μαθητική εξέγερση. Ενώ, την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των μαθητών εκφράζουν μέσα από κοινή συνέντευξη τύπου σχεδον ομόφωνα οι ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών ΔΟΕ-ΟΛΜΕ-ΟΙΕΛΕ.

Ο Κοντογιαννόπουλος απειλεί με χάσιμο της σχολικής χρονιάς δηλαδή ν’ αφήσει στην ίδια τάξη τα 2/3 των μαθητών που συμμετέχουν στις καταλήψεις.

Όμως οι γενναίοι νεολαίοι του σηκώνουν το δάχτυλο, και στις 20 Δεκέμβρη, απαντάνε με μαζικά συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα για συνέχιση του αγώνα και μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Ετσι, νιώθοντας απελπισμένη από τις πιο παλιές της τακτικές, η κυβέρνηση αποφασίζει να βάλλει σε εφαρμογή το σχέδιο «άμεσης ανακατάληψης των σχολείων», και σαν ομάδα κρούσης χρησιμοποιεί τους «αγανακτισμένους» πολίτες. Δηλαδή τα φασιστοτσολιαδάκια της ελληνικής έκδοσης της Χιτλερικής Νεολαίας. Την ΟΝΝΕΔ.

Έτσι, η ΟΝΝΕΔ αρχικά προσπαθεί να εμπλέξει γονείς και καθηγητές μέσα από εγκυκλίους αλλά δεν τα  καταφέρνει. Την Δευτέρα στις 7 Γενάρη αρχίζουν τα επεισόδια σε σχολεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Μέχρι που η ΟΝΝΕΔ καταφέρνει στην Αμαλιάδα σάν «αγανακτισμένοι» πολίτες», δηλαδή ΟΝΝΕΔίτες, να καταλάβουν το δημαρχείο και από εκείνη την στιγμή η εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος στις 8 Γεννάρη βάζει γραμμή «εμπρός στο δρόμο που χάραξε η Αμαλιάδα. Ανακαταλάβατε τα σχολεία. Καταλάβατε ακόμα και τα σπίτια των Μπαλωμένων»!

Στην Πάτρα η προετοιμασία των μικρών ασφαλίτων ξεκίνησε από τις 22 Δεκέβρη. Σε σύσκεψη της ΔΑΚΕ εκπαιδευτικών με τον υφυπουργό Παιδείας Μπεκίρη στο ξενοδοχείο ΑΣΤΗΡ ο Καλαμπόκας κάνει κριτική και διαμαρτύρεται γιατί δεν χρησιμοποιείται συνολικά η ΟΝΝΕΔ... Και ο υφυπουργός απαντάει στο υπάκουο σκυλάκι του πως «δέν ήρθε ακόμα η ώρα. Σύντομα θα σας αξιοποιήσουμε!»

Μόλις έφτασε η 8 Γενάρη, τότε έφτασε και η ώρα της «αξιοποίησης» της ΟΝΝΕΔ.

Σε σύσκεψη των διευθυντών των σχολείων ο Νομάρχης Αχαΐας Τάγαρης δηλώνει πως «οι καταλήψεις είναι παράνομες και οι ανακαταλήψεις από οποιονδήποτε είναι νόμιμες.»

Οι μαθητικές καταλήψεις θα έπρεπε να πνιγούν με κάθε τρόπο έστω κι αν χρειαστεί να ματώσουν.

Η ΟΝΝΕΔ ανέλαβε την βρώμικη δουλειά της, να καθαρίσει τα σχολεία της Πάτρας. Επικεφαλής τους είταν ο Δημοτικός σύμβουλος της Ν.Δ. Γιάννης Καλαμπόκας. Η  φασιστοσύσκεψη έγινε στα γραφεία της και σε απόλυτη συνεργασία με τα τοπικά στελέχη και βουλευτές κανόνισαν τις λεπτομέρειες της επίθεσης ανακαταλήψης των σχολείων. Ρόπαλα, αλυσίδες, μαχαίρια, τσεκούρια και λοστάρια είταν τα αγαπημένα όπλα της γνωστής τραμπουκικής συμμορίας τουν ασφαλίτων τζούνιορ.

Η επιχείρηση των τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ ξεκίνησε από το Πολυκλαδικό, όπου βρίσκονται και τα γραφεία της ΕΛΜΕ Αχαΐας, που όμως αποτυγχάνει. Επόμενος στόχος τους είταν το σχολικό συγκρότημα της πλατείας ΒΟΥΔ, σήμερα σχολεία Νίκου Τεμπονέρα.

Κραδαίνοντας ρόπαλα, αλυσίδες, και λοστάρια, εισέβαλαν μέσα στο σχολείο, ξυλοκοπόντας άγρια τους μαθητές, και ξυραφιάζοντας τα χέρια του προέδρου του δεκαπενταμελούς συμβουλίου Κώστα Σκρεμύδα.

Οι μαθητές άμεσα κάλεσαν σε βοήθεια, το ίδιο οι γονείς και οι καθηγητές. Όμως παρά τις επανειλημμένες τους εκκλήσεις, η Αστυνομία δεν εμφανίζεται ποτέ και τους γράφει στα παλιά της τα παπούτσια. Σαν να υπήρχε μια μυστική συμφωνία ώστε να ολοκληρώσει η ΟΝΝΕΔ το σχέδιο ανακατάληψης με όποιο κόστος...

Στο χώρο του σχολείου έφτασαν νεολαίοι, γονείς, και καθηγητές, όπως και εργάτες. Στο κάλεσμα των μαθητών ανταποκρίνεται και ο ίδιος ο δήμαρχος της Πάτρας Αντρέας  Καράβολας όπως και η ΕΛΜΕ Αχαΐας. Ο Δήμαρχος, μπήκε στο σχολείο, κάλεσε τους ανακαταληψίες να αποχωρήσουν από το σχολείο και να σταματήσουν τις επιθέσεις ενάντια στους μαθητές. Η ψωριάρα συμμορία των φασιστών αρνείται, καθώς μένει πιστή στις άνωθεν εντολές της.

Ο Δήμαρχος βγείκε από το σχολείο και εκεί που ενημέρωνε τους μαθητές, δέχτηκαν νέα επίθεση από τους ανακαταληψίες με πέτρες, ξύλα και σίδερα. Φωνές, κραυγές, και απειλές, εκτοξεύονται από τους τραμπούκους. Στη σιδερένια καγκελόπορτα του σχολείου εμφανίζεται ο αρχηγός της συμμορίας, ο Καλαμπόκας μαζί με τα πρωτοπαλίκαρά του, με υψωμένους τους σιδερολοστούς, δίνει το σύνθημα του θανάτου.

Ο ήρωας καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας βρίσκεται εκείνη την στιγμή μπροστά στην πόρτα. Ήταν η στιγμή, η μοιραία στιγμή συνάντησης με τους δολοφόνους του.

Ο σιδηρολοστός του Καλαμπόκα υψώνεται και χτυπά ανελέητα.

Ο δάσκαλος μας, ο Νίκος Τεμπονέρας, καταρρέει από το τραύμα του και πέφτει στο έδαφος. Όμως ο διεστραμμένος δολοφόνος επί πληρωμή με το λοστάρι στο χέρι δεν δίστασε ούτε για μιά στιγμή, χτυπάει, και καρφώνει για δεύτερη και τελευταία φορά το λοστάρι στο κρανίο του Τεμπονέρα. Βλέπετε, το βρωμχιτλεροτσολιάδικο ασφαλιτάκι που δεν προλάβαινε να καταλάβει την διαφορά μεταξύ ζωντανού και νεκρού, ηθελε να είναι σίγουροο για το αποτέλεσμα. 

Ήξερε ότι ο στόχος του ανέπνεε ακόμα.

Ο Νίκος Τεμπονέρας από κείνη τη στιγμή είναι ουσιαστικά νεκρός...

Η είδηση απλώθηκε σαν κεραυνός σ’ ολόκληρη την πόλη, σε ολόκληρη τη χώρα. Ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας μεταφέρεται στο νοσοκομείο με το αυτοκίνητο του δήμαρχου.

Οι αυτόπτες μάρτυρες: Κ. Βγενόπουλος, Μ. Βιτάλη, Λ. Θεοδωρόπουλος και Δ. Πολυζωγόπουλος θα δηλώσουν κατηγορηματικά στην ανάκριση: «Είδα τον Καλαμπόκα με σιδερένιο λοστό να χτυπά το κεφάλι του Τεμπονέρα.»

Η ιατροδικαστική έκθεση αργότερα περιγράφει με λεπτομέρειες τα χτυπήματα.

Ένα καινούργιο στυγερό πολιτικό έγκλημα είχε συντελεστεί από το παρακράτος με τη βοήθεια και την ανοχή του κράτους. Κράτος και παρακράτος, που ουσιαστικά είναι η ίδια η μοναδική μορφή της ταξικής εξουσίας της αστικής τάξης επάνω στην εργατική τάξη, συσκέπτονται χωρίς ελπίδα για την συγκάλυψη της στυγερής πολιτικής τους δολοφονίας.

Το βράδυ έφτασε στην Πάτρα  το πιόνι του μακελάρη Μιτσοτάκη, ο γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης Κουτελιδάκης μαζί  με τον νομάρχη Αχαΐας Τάγαρη και τον αστυνομικό διευθυντή Μπάδα, και κλειδαμπαρώνονται στα σκατογραφεία της Αστυνομικής διεύθυνσης. Ο στόχος τους είταν να κουκουλωθεί όσο πιο γρήγορα και ανώδυνα το πολιτικό έγκλημα, να καλυφτούν όλοι, και να βρεθεί ένας αποδιοπομπαίος τράγος.

Όμως ο οργισμένος λαός και η φλογερή νεολαία κάνει μια αυθόρμητη πορεία, ξεκινόντας από το νοσοκομείο Άγιος Αντρέας, φτάνει στη Νομαρχία και στην αστυνομική διεύθυνση όλοι με ένα στόμα και μια φωνή φώναξαν το σύνθημα:

«Νομάρχη, Καλαμπόκα, φασίστες δολοφόνοι.»

«Ένας στο χώμα, χιλιάδες στον αγώνα.»

Τα αιμοδιψή χιτλεροτσολιαδάκια φυγαδεύτηκαν μαζί με το ματωμένο τους λοστάρι, και η ταξικά φτιαγμένη αστυνομία, παρά τις μαρτυρίες και τις απευθείας καταγγελίες εκείνης της νύχτας για το ποιος σκότωσε τον Νίκο Τεμπονέρα, έμεινε απαθείς και δίνουν χρόνο στα χιτλεροτσολιαδάκια να κρυφτούν.

Από εκείνο το βράδυ στις 8 Γενάρη η νεολαία της Πάτρας και η νεολαία της Ελλάδας, βρίσκονταν σε διαρκή διαδήλωση καταδίκης της κυβέρνησης που σε αγαστή συνεργασία με το εργαλείο της, το κράτος, δολοφονεί χωρίς φόβο. Έγιναν μάχες στους δρόμους της Πάτρας και η αστυνομία προσπάθησε να πνίξει τους διαδηλωτές με τα δακρυγόνα της. Όμως η νεολαία πεισμώνει και βγένει ξανά και ξανά και ξανά στους δρόμους. Οι μάχες είναι τόσο σκληρές, που θρήνησαν μέχρι και νεκρούς. Στην Αθήνα τα χημικά της αστυνομίας έπεσαν μέσα στο κατάστημα Κ. Μαρούσης με αποτέλεσμα να πιάσει φωτιά και να καούν 4 άνθρωποι.

Η κηδεία του αγωνιστή δάσκαλου Νίκου Τεμπονέρα έγινε ποτάμι νεολαιίστικης οργής που κατεβαίνει στους δρόμους της Πάτρας.

Αδάμαστη οργή, τόλμη και γροθιές γίνονται ένα.

«Μ’ αγώνες τιμάμε τους νεκρούς μας»

«Νίκο Τεμπονέρα ζείς!»

Φωνάζουν οι μαθητές σου, η νεολαία που τόσο πολύ αγάπησες, και για αυτήν θυσιάστηκες.

Για 6 ολόκληρες μέρες οι φονιάδες κρύφτηκαν με τη βοήθεια της αστυνομίας, του προέδρου της ΝΟΔΕ Αχαΐας δικηγόρου Μαρινάκη και πολλών επιφανών στελεχών, υπουργών και βουλευτών της κυβέρνησης. Μάλιστα ο Π. Μαρινάκης, ως δικηγόρος της συμμορίας, δηλώνει ξεδιάντροπα «Παίρνω την ευθύνη για την μη εμφάνιση του Καλαμπόκα και Σπίνου στη δικαιοσύνη!»

Ο αρχιχασάπακλας Μητσοτάκης παραιτεί τον υπουργό παιδείας Κοντογιανόπουλο, αλλά διατηρεί τον νομάρχη του εγκλήματος Τάγαρη στη θέση του, φοβούμενος μήπως και ξετυλιχτεί το αιματοβαμμένο κουβάρι του εγκλήματος.

Όμως η οργισμένη νεολαία είναι αποφασισμένη να μην αφήσουν άλλη μια πολιτική δολοφονία ενος ταξικού ανθρώπου να πάει ατιμώρητη, και έτσι επιμένει στην πίεση για την τιμωρία των φονιάδων.

Η ανάκριση για την υπόθεση του Τεμπονέρα κρατά δεκατρείς μήνες από τον ανακριτή Ευσταθίου, και ένας από την δολοφονική συμμορία ο Α. Μαραγκός αποφυλακίζεται, προκαλώντας βάναυσα την νεολαία.

Η μοναρχοφασιστική κυβέρνηση του Μητσοτάκη έστησε μία εξεταστική επιτροπή στη Βουλή για την υπόθεση. Μέλη της επιτροπής είταν οι Αχαιοί βουλευτές της Ν.Δ Ν. Νικολόπουλος και Σπ. Σπηλιωτόπουλος. Φενόταν από απόσταση πιο θα είταν το πόρισμα που θα έβγαζε αυτή η επιτροπή.

Αργότερα η δίκη των δολοφόνων του Τεμπονέρα μεταφέρθηκε χιλιόμετρα μακριά, από τον τόπο του εγκλήματος. Και έτσι, μεθοδεύτηκε η αθώωση των ασφαλίτων τζούνιορ. Έβαλαν στο εδώλιο τον Καλαμπόκα και τη βρώμικη του συμμορία μαζί με το νεκρό Νίκο Τεμπονέρα και τους συναγωνιστές του. Στη δίκη του Βόλου οι μηχανορραφίες και οι μεθοδεύσεις συγκάλυψης έφτασαν σε παρανοϊκά επίπεδα. Οι καρεκλοκένταυροι, τα στελέχη της ΝΔ και της ΟΝΝΕΔ γίνονται συνήγοροι και μάρτυρες υπεράσπισης των φονιάδων, σε μιά φιέστα αστικής υπενθύμισης της ταξικής πάλης και παρεμβαίνουν ανοιχτά στη δικαστική διαδικασία εκφοβίζοντας και τρομοκρατώντας.

Ένα νεολαιίστικο, εργατικό, προοδευτικό μέτωπο ορθώνεται αποφασιστικά και συνεχόμενα σαν ατσάλινο τείχος βαπέναντι τους, παρά τις ηχηρές απουσίες κάποιων προδοτών σοσιαλδημοκράτων, που τότε τρεχαν να συγκυβερνήσουν μαζί με τους μοναρχοφασίστες.

Οχτώ χρόνια διαρκούν τα δικαστήρια, όμως το αίμα του Νίκου Τεμπονέρα νίκησε τους δολοφόνους του, και καταδίκασε τον βρωμιάρη ασφαλιτοτσολιά Καλαμπόκα σε ισόβια. Ισόβια ήταν και παραμένει η καταδίκη τους στη συνείδηση της νεολαίας και των ηθικών αυτουργών της δολοφονίας.

Τα σχέδια συγκάλυψης δεν πέρασαν, καταδικάστηκαν με καρφί και πρόκα, γιατί απέτυχαν να απενεχοποιήσουν την εγκληματική τους δράση, ώστε να μπορούν να την ενσωματώνουν και στο μέλλον στις μεθόδους πολιτικής δράσης και καταστολής των αγώνων της νεολαίας.Από τότε η ηρωική μορφή του πιο καλού καθηγητή που υπήρξε, του Νίκου Τεμπονέρα, ανυψώθηκε σε αιώνιο σύμβολο της πάλης όλων των νεολαίων, εργαζομένων, φοιτητών και μαθητών, κατά όλων των αντιδραστικών μέτρων στην Παιδεία και σε σύμβολο της πάλης της νεολαίας κατά της φασιστικής Δεξιάς με σύνθημα τα πυρακτωμένα σε ατσάλι λόγια:

«Ζεί! Ζεί! Ο Τεμπονέρας ζει! Με Πέτρουλα-Λαμπράκη, αυτός μας οδηγεί!»«

Ζεί! Ζεί! Ο Τεμπονέρας ζει! Με Πέτρουλα-Λαμπράκη, αυτός μας οδηγεί!»

«Ζεί! Ζεί! Ο Τεμπονέρας ζει! Με Πέτρουλα-Λαμπράκη, αυτός μας οδηγεί!»

Δεν υπάρχουν σχόλια: