Δευτέρα, 30 Απριλίου 2018

Διεθνής Διάσκεψη Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων: "Ας προχωρήσουμε στους δρόμους της Πρωτομαγιάς με μία πιό δυνατά φωνή κατά της εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας!"




Προς όλους τους εργάτες, τους εργαζόμενους ανθρώπους, τα καταπιεσμένα έθνη, τους συντρόφους και τις συντρόφισσες,
Η Πρωτομαγιά πλησιάζει, η διεθνής ημέρα της ενότητας, του αγώνα και της αλληλεγγύης της εργατικής τάξης, η ημέρα που σηκώνουμε τα αιτήματά μας στους δρόμους εναντίον της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας.


Δυστυχώς, μπορούμε δε μπορούμε να μιλήσουμε για πολλές θετικές αλλαγές στη ζωή μας από την τελευταία Πρωτομαγιά. Δουλεύουμε περισσότερο στο εργοστάσια, τους χώρους εργασίας και τα πεδία μας, όμως, οι μισθοί μας δεν έχουν αυξηθεί, ούτε οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης μας βελτιώθηκαν. Πολλοί από εμάς αγωνίζονται για να πληρώσουν τα τέλη. Περισσότεροι από εμάς γίνονται άνεργοι για μεγαλύτερες περιόδους. Οι ηλικίες συνταξιοδότησης μας αυξάνονται, αλλά όχι οι συντάξεις μας. Δεν έχουμε πολύ χρόνο για ανάπαυση ή διακοπές. Οι συναδέλφισσες γυναίκες εργάτριες δεν έχουν ίσα δικαιώματα όπως οι άνδρες σε αυτό το καπιταλιστικό σύστημα το οποίο έχει αναλάβει την πατριαρχική ηγεμονία από προηγούμενα συστήματα εκμετάλλευσης. Δέ μπορούν να βρούν απασχόληση εύκολα σε κάθε τομέα, ούτε μπορούν να πάρουν ίση πληρωμή. Η βία κατά των γυναικών, η οικονομική και πολιτική καταστολή και οι διακρίσεις βρίσκονται σε άνοδο, πάρα μειώνοται. Το σύνθημα "το μέλλον ανήκει στη νεολαία" είναι, στην πράξη, τίποτα περισσότερο από άδεια λόγια για την αστική τάξη. Οι νέοι που πρέπει να ξεκινήσουν να εργάζονται από νεαρή ηλικία, αντί να πηγαίνουν στο σχολείο φοβούνται για το μέλλον τους.



Σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων και των "δημοκρατικών", η πολιτική αντίδραση και η τάση της φασιστικοποίησης βρίσκονται σε άνοδο, όπως είναι καί ο ρατσισμός, ο σοβινισμός και τα ακροδεξιά κόμματα. Η ελευθερία της έκφρασης, οι συγκεντρώσεις και η απεργία, η πολιτική και η συνδικαλιστική οργάνωση, η ελευθερία του Τύπου, κ.λπ. περιορίζονται. Η διαφθορά των κυβερνήσεων στη Λατινική Αμερική, την Τουρκία, το Ιράν και πολλές άλλες χώρες δεν μπορεί πλέον να παραμείνει κρυμμένη. Οι αστικές δημοκρατίες είναι περιορισμένες, ειδικά στην Ευρώπη, με μειωμένα πολιτικά δικαιώματα. Στις ανατολικές χώρες οι οποίες έχουν ιστορικά ισχυρότερη υλική και πολιτιστική βάση απολυταρχικότητας, τα δημοκρατικάς δικαιώματα και οι ελευθερίες κρέμονται ήδη σε έναν λεπτό σχοινί. Σε αυτές τις χώρες που φαίνεται να εφαρμόζουν τη δημοκρατία για να πουλήσουν μούρη υπάρχει μια τάση να αγνοούν ακόμη και την εμφάνιση. Οι διακοσμητικές αλλαγές σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία δεν αλλάζουν αυτήν την τάση. Αν ένας από τους λόγους για τους οποίους η πολιτική αντίδραση βρίσκεται σε άνοδο είναι το γεγονός ότι είναι όλο και πιο δύσκολο για την αστική τάξη να κυριαρχεί και αισθάνεται μεγαλύτερη ανάγκη για έκτακτα μέτρα, το άλλο είναι ότι η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι άνθρωποι είναι ανοργάνωτοι σε όλον τον κόσμο και το χαμηλό επίπεδο του αγώνα τους για τις δικές τους ανεξάρτητες απαιτήσεις.



Τα καπιταλιστικά μονοπωλία εκμεταλλευούν τους εργάτες σε άλλες χώρες, καθώς και τους δικούς τους και λεηλατούν τους φυσικούς πόρους των καταπιεσμένων λαών. Ο ανταγωνισμός μεταξύ αυτών των διεθνών μονοπωλίων και μεταξύ των καπιταλιστικών-ιμπεριαλιστικών χωρών εντείνεται. Αυτή η αντιπαλότητα εκδηλώνεται στους εμπορικούς πολέμους που πυροδοτήθηκαν από τους δεσμούς προστατευτισμού του Τράμπ, την Ευρώπη και την Κίνα να ανταποκρίνοται με τον ίδιο τρόπο, καθώς και σε στρατιωτικές συγκρούσεις. Η ένταση μεταξύ των ΗΠΑ από τη μία πλευρά και την Ρωσία, την Κίνα, την Βόρεια Κορέα και το Ιράν από την άλλη γεμίζουν ανησυχίες ενός μεγάλου πολέμου.



Ο κόσμος δεν είναι πλέον μονοπολικός και η ΗΠΑ έχει χάσει την απαράμιλλη ηγεμονία της, αλλά εξακολουθεί να είναι η πιο ισχυρό ιμπεριαλιστική χώρα από οικονομική άποψη, πολιτική και την στρατιωτική της παρουσία σε πολλά μέρη του κόσμου και από την άποψη των δαπάνων εξοπλισμών της. Ωστόσο, δεν έχει αναδειχθεί ακόμα ένας ενοποιημένο αντίπαλες εναντίον των ΗΠΑ, ακόμα κι αν υπάρχουν σημάδια σχηματισμού κάποιων πολωτικών μπλοκ. Έχοντας το Ηνωμένο Βασίλειο ώς σύμμαχο η ΗΠΑ προσπαθεί να επιβάλει τον εαυτό της στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αλλά χώρες της Ευρώπης επιμένουν τα δικά τους συμφέροντα και δέν δέχονται πλέον να ενοποιήθούν κάτω από ομπρέλα των ΗΠΑ μέσα από όργανα όπως το ΝΑΤΟ. Η Ρωσία έχει στέκεται ενάντια στις ΗΠΑ για αρκετό χρονικό διάστημα. Η Κίνα προσπαθεί να ενισχύσει την οικονομική και στρατιωτική ισχύ της, ενώ εν τω μεταξύ αποφεύγοντας μια ανοικτή αντιπαράθεση. Η Γερμανία έχει μία παρόμοια θέση.




Η "Δύση» απάντησε στην σκληρή αντιπαλότητα της Ρωσίας στη Συρία και την Ουκρανία με την απομάκρυνση των Ρώσων διπλωμάτων μετά την ύποπτη δηλητηρίαση στο Ηνωμένο Βασίλειο, και με τον βομβαρδισμό της Συρίας με πυραύλους μετά την υποτιθέμενη χρήση χημικών όπλων στην Δούμα. οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία ένωσαν τις δυνάμεις τους κατά της Ρωσίας, ενώ η Γερμανία έμεινε έξω από αυτό τον συνασπισμό. Η Ρωσία έκανε ένα βήμα πίσω και δεν απάντησε. Η Κίνα έμεινε ικανοποιημένη με καταδικάζοντας την επίθεση.  Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν ότι τα μπλοκ δεν έχουν διευθετηθεί ακόμη και εξακολουθούν να είναι χαλαρά, αλλά τα όπλα χρησιμοποιούνται πολύ εύκολα.



Κατά τα τελευταία χρόνια, η Συρία έχει γίνει η κύρια σκηνή για την μάχη της ηγεμονίας για τις πετρελαιοπηγές στη Μέση Ανατολή. Κατ 'αρχάς, ήταν ήταν οι "διαμεσολαβητές" οι οποίοι ήταν οι δυνάμεις που συγκρούονταν, αλλά τώρα οι κύριοι φορείς λαμβάνουν μέρος. Ο αγώνας ήταν μεταξύ διάφορων ομάδες, όπως το ISIS ή ο FSA, με την υποστήριξη των μεγάλο ιμπεριαλιστικών χωρών και αντιδραστικών περιφερειακβμών κυβερνήσεων. Αλλά τώρα οι ΗΠΑ, η Ρωσία, το Ιράν, η Τουρκία, το Ισραήλ, η Σαουδική Αραβία (στην Υεμένη), το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Γερμανία δείχνουν την παρουσία τους στην περιοχή με τις δικές τους στρατιωτικές δυνάμεις και αγωνίζονται έντονα. Ο ιμπεριαλιστικός καπιταλιστικός κόσμος, η λεγόμενη "διεθνής κοινότητα", δεν ενδιαφέρεται για τουςωαμέτρητους αριθμούς των θανάτων και την εκτόπιση των Σύριων. Ανησυχούν μόνο για να εμπόδισουν τους προσφύγες που έρχονται στις χώρες τους.



Ωστόσο, αυτό δεν είναι εύκολη δουλειά. Λόγω της φτώχειας και του πολέμου, η μαζική μετανάστευση από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Δυτική Ασία δε μπορεί να σταματήσει. Πρόσφυγες πνίγονται κάθε μέρα στη Μεσόγειο.


Ο καπιταλισμός δείχνει το απάνθρωπό πρόσωπό του σε κάθε περίσταση και τα στοιχεία μπορούν να βρεθούν στην επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας και της εντατικοποιημένης εκμετάλλευσης καθώς και στην προτίμησή του για τον πόλεμο πάνω από την ειρήνη. Άλλο ένα στοιχείο είναι παρόν στην καταστροφή του περιβάλλοντος για την κίνηση για περισσότερα κέρδη, ακριβώς όπως και η απόσυρση του Τράμπ από το Σύμφωνο Κλίματος του Παρισίου.


Η Πρωτομαγιά είναι η ημέρα που πάμε στους δρόμους για να φωνάξουμε τα αιτήματά μας ενάντια στην εκμετάλλευση και την επιθετικότητα της διεθνούς αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού και την επιφοίτηση μας για έναν κόσμο χωρίς τάξεις και εκμετάλλευση.



Η Πρωτομαγιά είναι η ημέρα που αυξάνουμε τα αιτήματά μας για ένα τέλος στους πολέμους και τη λεηλασία των πόρων των καταπιεσμένων λαών.


Η Πρωτομαγιά είναι η ημέρα που φωνάζουμε πιο δυνατά τις απαιτήσεις για τα κοινωνικά δικαιώματα, την μικρότερη εργάσιμη εβδομάδα και για την ίση πληρωμή για ίση εργασία.



Η Πρωτομαγιά είναι η ημέρα που δείχνουμε την δύναμή μας ως ενωμένη στρατιά δισεκατομμυρίων εργατών εναντίον των καπιταλιστών σε κάθε γωνιά του κόσμου.


Η Πρωτομαγιά είναι η ημέρα της ενότητας, του αγώνα και της διεθνούς αλληλεγγύης της εργατικής τάξης.



Ας βρούμε στους δρόμους σε αυήν την Πρωτομαγιά για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας, ώς μία ενωμένη δύναμη!


Ας ενωθούμε για να μπεί ένα τέλος στην ηγεμονία της μπουρζουαζίας!


Ζήτω η Πρώτη Μάη!




Ζήτω η διεθνής ενότητα και ο αγώνας της εργατικής τάξης!


Κάτω ο Ιμπεριαλισμός και ο Καπιταλισμός!



Διεθνής Διάσκεψη Μαρξιστικών-Λενινιστικών Κομμάτων και Οργανώσεων (ΔΣΜΛΚΟ)




Δεν υπάρχουν σχόλια: